Jesteśmy z Wami każdego dnia!

BYŁA SOBIE ŻABKA MAŁAŻABKA - ILUSTRACJA

(czwartek – 26.03.2020r.)

Propozycje zabaw dla dzieci 3 i 4-letniech

1.Słuchanie opowiadania B.Formy „ Zielona   żabka”.

Zielona żabka nad stawem mieszkała. Siadała w trawie i wciąż rozmyślała.
– Ach, jaka jestem brzydka, zielona, jak roślinki w stawie. Nie wyglądam wcale ciekawie. Kto taką brzydką zechce mieć żonę? Dlaczego wszystko mam takie zielone?
W pobliżu żabki ważka usiadła. A żabka rzecze:
– Jakaś powabna. Wszyscy uwagę na nią zwracają, barwy jej bardzo mnie zachwycają.
Nagle biedronka się pojawiła:
– Czemu się smucisz sąsiadko miła? Bezchmurne niebo, piękna pogoda, a w stawie czysta i chłodna woda.
– Biedronko, piękna twoja sukienka. Ciągle zazdrośnie na nią ktoś zerka. Jam nieszczęśliwa w swojej zieleni, kolor mój nigdy się już nie zmieni.
Wtem dumnie bocian przez łąkę kroczy. Otwiera mocno swe bystre oczy.
– Jak tu zielono, moi kochani, że aż się w głowie kręci czasami.
We wszystkie strony zerka ciekawie.
– Och, może żabka siedzi gdzieś w trawie. Pora śniadania właśnie nastała, drobna przekąska by się przydała.
Żabce serduszko mocniej zabiło.
– Kiedy mnie ujrzy, nie będzie miło. Widok bociana to nie zabawa. Dobrze, że wkoło zielona trawa. Teraz rozumiem – barwa zielona, specjalnie dla mnie jest przeznaczona. Trudno mnie dostrzec panie bocianie, chyba gdzie indziej zjesz dziś śniadanie.

Pytania do opowiadania:

  • W jakim humorze była żabka?
  • Z kim spotkała się żabka?
  • Kto chciał zjeść żabkę?
  • Czy mu się to udało?
  • Dlaczego bocianowi nie udało się zjeść żabki?

2. Słuchanie piosenki „Była sobie żabka mała”

3.„Łapanie much” – zabawa logopedyczna

Żabka musi poćwiczyć język przed polowaniem na muchy, wysuwa język jak najdalej się da, a następnie chowa do buzi. Powtarzamy ćwiczenie robiąc je coraz szybciej.

3.Żabie łapki”- zabawa rytmiczna

Dziecko z rodzicem siadają naprzeciwko siebie i powtarzają tekst ilustrując go ruchem.

Dwie zielone żabki, tak nad stawem grają w łapki:

Jedną łapką – podnosimy jedną rękę zgiętą w łokciu do góry

Klap, klap, klap– uderzamy o dłoń partnera

Drugą łapką – podnosimy drugą rękę zgiętą w łokciu do góry

Klap, klap, klap– uderzamy o dłoń partnera

Potem dwiema – unosimy obie ręce

Klap, klap, klap –uderzamy w obie dłonie

Ty bocianie nie łap nas – przykucamy i grozimy palcem.

4.„Żabie zabawy” – zabawa ruchowa.

Dzieci zamieniają się w żabki skaczą po pokoju w rytm dowolnej muzyki.
Na hasło: żabki skaczą – wykonują podskoki,
żabki pływają – udają pływanie żabką,
żabki odpoczywają – dzieci wykonują siad klęczny, chowają głowę
w ramionach i pochylają do przodu.

5.„Żabka”praca plastyczna techniką orgiami.

Co potrzebujemy?:Żabka

  • Zielony papier
  • Klej
  • Nożyczki
  • Kredki

Jak wykonujemy?

– należy odrysować za pomocą np. talerzyka, kubka lub innych okrągłych przedmiotów koła (1 duże, 2 średnie, 4 małe i 2 całkiem malutkie)
– wycinamy odrysowane koła
– przyklejamy wg. wzoru ze zdjęcia na kartkę
– rysujemy oczy żabce, trawę/ wodę wg. pomysłu dziecka.

źródło zdjęcia:https://ekodziecko.com/zabka-klapka

Dzieci starsze same odrysowują i wycinają koła, młodszym pomagają rodzice.

Propozycje zabaw dla dzieci 5 i 6-letniech

1. O żabkach w czerwonych czapkach. H Helena Bechlerowa

    Mieszkały żabki w zielonej dolinie – Rechotka i Zielona Łapka.
Zielona Łapka rozglądała się wokoło, patrzyła na zieloną trawę, na zielona wodę, na swój zielony płaszczyk….. Ach, jak nudno! wszystko takie zielone…
-brzydki jest ten mój płaszczyk! Nie chcę takiego!
Taki mak polny ma czerwoną sukienkę, a grzyb śliczny czerwony kapelusz…a …biedronki mają czerwone ubranka.
Może urządzimy zabawę i zaprosimy biedronki, muchomory. Będzie nam wesoło. Żabki wywiesiły takie ogłoszenie.

„Kto ma kolor czerwony,
Jest dziś pięknie proszony,
Niech przyjdzie, niech przyleci,
Kto ma czerwony berecik,
Czerwony płaszczyk
Czerwony krawat
Będzie wesoła zabawa!”.
Zapraszają z ukłonem – Żabki Zielone.
I wywiesiły takie oto zaproszenie.

    Nie upłynęła godzina – przyleciała pliszka. Przeczytała, machnęła ogonkiem – To nie dla mnie! Nie mam czerwonej czapki. Przyleciały wróble – To nie dla nas! Nie nosimy czerwonych kapeluszy. Przyleciał gil – mam czerwone piórka. To mnie zapraszają. Przyjdę na bal.
I oto przyszli na bal pierwsi goście: biedronka, gil, muchomor.
– Witajcie, witajcie – mówi Zielona Łapka.
Potem zaczęła się wielka uczta. Żabki podają sok z kwiatów, rosę z łąki. Kiedy goście częstowali się podanymi smakołykami, żabki w tym czasie przymierzały piękne czerwone kapelusze, płaszczyki swoich gości. Potem świerszczyk zagrał na swoich skrzypeczkach i zaczęły się tańce. Aż tu nagle rozległo się kle, kle, kle! – Bocian! krzyknęły żabki przerażone. Kto go tu zaprosił? Wtedy odezwał się bocian – A moje czerwone pończochy? Napisałyście przecież wyraźnie : Kto ma kolor czerwony, jest dziś pięknie proszony….
Ale żabki nie przywitały gościa w czerwonych pończochach. Uciekły. Schowały się w trawie. Myślą, że są już bezpieczne. Ale zapomniały, że wystroiły się w czerwone kapelusiki. A tu bociek coraz bliżej. Podśpiewuje sobie wesoło. -Nie skryjesz się żabko w zielu, widzę przecież twój kapelusz!. Dopiero teraz żabki zobaczyły go. Jedna myk – ukryła się w zielonych liściach. Ale bociek dobrze ją widzi i śpiewa swoje: Nie uciekniesz! Tam w zieleni twój kapelusz się czerwieni!.
Hop – skoczyła Zielona Łapka w zielony tatarak. Bociek już przy niej. Żabko wszędzie cię zobaczę, masz czapeczkę niby maczek.
Mądra, stara żaba ukryła się pod wielkim, zielonym liściem zdążyła krzyknąć przerażona: – zrzućcie prędko te czerwone stroje!. Pospadały w trawę porzucone w pośpiechu kapelusze. A żabki w swoich starych zielonych płaszczykach – hop! Pod zielony liść, w zieloną trawę.

Pytania do opowiadania:

  • O czym było opowiadanie?
  • Jak miały na imię żabki występujące w opowiadaniu?
  • Dlaczego chciały zmienić swoje stroje?
  • Kogo żabki zaprosiły na zabawę?
  • Kogo nie zaprosiły?
  • Kto ostrzegał żabki?
  • Co żabkom podobało się najbardziej na zabawie?
  • Jakie stroje uszyły żabki?
  • Czy to był dobry pomysł?
  • Dlaczego kolor zielony jest odpowiedni dla żabek?

Źródło: http://www.edukacja.edux.pl

2. Ćwiczenia aparatu mowy „Żaba”

Pewna żaba, chociaż mała,
raz na spacer się wybrała.
Ja z języka żabkę zrobię
niechaj w buzi skacze sobie.

W prawo, w lewo, w górę w dół,
Wreszcie złożył się na pół.
Po kamykach przeskakuje, górne ząbki porachuje.

Gdy spragniona żabka była,
chłodnej wody się napiła,
Pocmokała, pomlaskała,
pyszczek żabi oblizała.

Teraz sobie smacznie śpi,
chrapiąc mocno, tak jak ty.

Źródło: http://www.edukacja.edux.pl

3. Wesoła żabka – praca plastyczna z roki po papierze toaletowym.

Do wykonania potrzebne będą:p. plastyczna

  • rolka po papierze toaletowym
  • papier zielony i biały
  • nożyczki
  • klej
  • czarna kredka lub mazak

Sposób wykonania:

  • rolkę po papierze obklejamy zielonym papierem,
  • następnie na zielonym papierze rysujemy 4 łapki, raz głowę i wycinamy,
  • wycinamy z białego papieru kółeczka na oczy, kropki i policzka,
  • przyklejamy na buzi oczy, policzki, dorysowujemy oczy i buzię,
  • przyklejamy łapki.

Żabka gotowa! Powodzeni !

Dokładny sposób wykonania tej uroczej żabki oraz wielu innych żabek znajdziecie na blogu Kreatywniewdomu

Źródło: http://www.kreatywniewdomu.pl/2017/03/w-krainie-zabek.html

 

4. Piosenka „Była sobie żabka mała”- bajlandia.tv

5. „Bocian i żaby”  – zabawa ruchowa z elementami czworakowania.

Wyznaczamy staw (narysowane koło). W środku małe kółeczko (wysepka dla bociana). „Bocian” stoi na wysepce – „Żaby” w przysiadzie na obwodzie koła.  Żaby pytają – „Panie bocianie, chcesz żabkę na śniadanie?”. Potem wskakują do stawu i wyskakują z niego, a bocian stara się je złapać w obrębie stawu. Złapane żabki zabiera na wyspę. Gdy złapie umówioną liczbę żab, wybiera się innego bociana.

6. „Oto ja ” – zabawa plastyczna

Do zabawy będą potrzebne:

  • bardzo duży arkusz papieru (np. papieru pakowego),
  • kredki, pisaki, farbki
  • stare gazety (najlepiej kolorowe magazyny)
  • ewentualnie: kolorowe piórka, cekiny, wełna, skrawki materiału, itp.

Jak się bawić?
Rozkładamy na podłodze bardzo duży arkusz papieru. Na nim rysujemy postać dziecka. Jeśli jest to przedszkolak, możemy poprosić, by się położył i obrysowujemy jego sylwetkę – tak by rysunek na papierze był w skali 1:1. Dzieci szkolne same rysują swoją postać – nieco mniejszą, niż jest jej rzeczywisty rozmiar – ale niech to będzie rysunek w naprawdę dużej skali 🙂 Następnie dziecko wypełnia swoje kontury dowolnymi materiałami (wycinkami z gazet, drobnymi ozdobami, skrawkami materiału). Może także pokolorować postać w dowolny sposób. Chodzi o to, by jak najwierniej odtworzyć swój wizerunek.